Van de lente naar de zomer

De natuur kent haar eigen ritme, een cyclus die ieder jaar opnieuw tot leven komt en weer verdwijnt. Wanneer de lente haar laatste dagen beleeft en de zomer zachtjes haar intrede doet, voltrekt zich een subtiele maar onmiskenbare transformatie in het landschap, het weer en in de stemming van de mensen. De overgang van de lente naar de zomer is meer dan slechts een verandering van temperatuur; het is een periode vol verwachting, groei en bloei.

Wanneer de eerste zonnestralen van de lente de koude nachten verdrijven, ontwaakt ook de camping uit haar winterslaap. Op de camping zie je dan ook het landschap dagelijks veranderen. Knoppen barsten open aan takken, jonge blaadjes vangen het eerste licht. De ochtenden zijn nog fris, maar elke dag wordt het iets warmer. Langzaam verdwijnen de plassen regenwater en maakt de modder plaats voor stevige, droge grond.

Lentegasten

De eerste lentegasten doen hun intrede op de camping. Vaak pensionado’s en rustzoekers. Wat later in de lente ontvang je gezinnen met de kleine kinderen. Maar de eerste golf zijn de pensionado’s die 4 tot 9 weken onderweg zijn en her en der op een camping 1 a 2 weken, of soms nog langer, verblijven. Zo ook één van de eerste gasten die ik hier op de camping ontvang. Geboekt voor een week, maar na 1 dag al verlengd naar een verblijf van in totaal 16 dagen. Hij al gepensioneerd en zij 3 maanden vrij gekregen van haar werk.

Van begin tot het einde van hun vakantie is er een leuke en gezellige band opgebouwd. Het dagelijkse praatje werd aangevuld met het over en weer geven en ontvangen van tips uit de omgeving. Een luisterend oor kunnen zijn, maar ook het luisterend oor kunnen ontvangen. Soms heb je dat met bepaalde gasten. Het is net of je elkaar al jaren kent. Het contact met deze lentegasten is er nog steeds. Telefoonnummers en adressen worden uitgewisseld en ik word uitgenodigd om in de wintermaanden maar eens bij hun aan te komen en te wandelen bij de Reeuwijkse Plassen.

Een (te) rustig voorseizoen

Het is een (te) rustig voorseizoen. Weinig gasten. Op zich is dat wel raar, want de prijzen in het voorseizoen bij ons, is aardig laag. Een Belgisch stel vond dat ook. Zij lieten hun caravan dit voorseizoen thuis staan en verbleven voor hetzelfde geld, 2 weken bij ons in een luxe mobile home.

Het was wel te rustig. Je hebt weliswaar meer tijd voor je gasten en het verder gereedmaken van de mobile homes, maar voor mezelf vond ik het te rustig. Een collega grapte tegen me, dat we eigenlijk nu salaris ontvangen voor het niks doen. Nou, daar kwam het inderdaad wel op neer ja.

Bij een te rustig voorseizoen, zoals deze, zat mijn hoofd vol met gedachten, verdriet en het gemis om mijn vader. Symbolisch maakte ik eind mei een wandeling hier in het bos, wetende dat 1500 km noordelijker op diezelfde dag de as van mijn vader werd uitgestrooid in het bos. Als soort van afsluiting, denk je dan. Maar niets is minder waar. 52 jaar onvoorwaardelijke liefde te hebben ontvangen en te hebben gegeven, wis je niet in amper 2 maanden uit. De herinnering blijft dat is zeker, maar in een te rustig voorseizoen als deze, komt het gemis om mijn vader en de familie die thuis in Nederland is en ik hier alleen in Italië, dubbel zo hard binnen.

Ontluikende zomer

Rond juni voel je het: de lente maakt plaats voor de ontluikende zomer. De temperaturen stijgen snel, de lucht wordt voller en zwoeler. Het gras is diepgroen, bloemen bloeien uitbundig in alle kleuren. Op de camping zoeken mensen verkoeling onder bomen of in het zwembad. Handdoeken liggen te drogen in de zon, en de geur van zonnebrandcrème hangt in de lucht. De maand juni was hier in Italië de heetste maand sinds jaren.

Hier op de camping is net de zomervakantie losgebarsten. Ik zit met mijn 17 accommodaties direct al vol. Een gast die afgelopen maandag is gearriveerd, vraagt nu al om een verlenging. Maar helaas, ik moet nee verkopen. Ik zit voorlopig nog wel even vol. Het geeft gelijk meer reuring en dat is wel even goed voor mij. Als ik na mijn vrije dag, ’s morgens even weer een rondje maak langs mijn gasten en vraag of alles naar wens is en ik hoor een kind naar mij schreeuwen; “Hé je bent naar de kapper geweest”, dan tovert dat gelijk een glimlach op mijn gezicht en weet ik dat de zomervakantie nu echt weer is begonnen.

De weg van de lente naar de zomer

De weg van de lente naar de zomer op de camping is een reis vol kleine veranderingen en grote belevenissen. Het is een tijd van groei — van de natuur én van de mensen die er samenkomen. Elke dag brengt nieuwe kansen om te genieten, te ontspannen en te ontdekken. Uiteindelijk is het vooral de herinnering aan die bijzondere sfeer, het samenzijn en de verbondenheid met de natuur, die blijft hangen als de zomer op haar hoogtepunt is.

Want op de camping, tussen lente en zomer, ontstaat het gevoel dat alles mogelijk is. Daar, onder een uitgestrekte hemel, vieren mensen samen het leven—en dat is misschien wel de grootste rijkdom van het campingseizoen, in een wereld waarin we nu leven.